نظریه ی برگ مصنوعی حساسیت بسیار زیادی را ایجاب می کند. البته، برگها از طریق مهار کردن و جذب انرژی خورشید، دی اکسید کربن را به کربوهیدرات که تامین کننده ی فعالیتهای سلولهای گیاه است، تبدیل می کنند. در دهه های اخیر، دانشمندان مطالعات و آزمایشات زیادی انجام دادند تا بتوانند فرایندی مشابه فتوسنتز را، برای تولید سوختی قابل ذخیره، اختراع نمایند.
این امر می تواند چالش عمده ی تامین انرژی خورشیدی و بادی را با ارائه راهی برای ذخیره انرژی، زمانی که به نور خورشید و انرژی باد دسترسی نداریم (مثلا در شب ها یا روزهای ابری)، حل نماید.
این دستاورد می تواند انقلابی باشد که امکان ایجاد سیستمی بسته را فراهم آورده که در آن دی اکسید کربن به جای پیوستن به گازهای گلخانه ای در جو، دوباره تبدیل به انرژی شیمیایی یا سوخت مایع می شود.
اکنون با کمک Pamela Silver، استاد بیوشیمی و بیولوژی سیستم ها در هاروارد، نسخه جدیدی از برگ های بیونیکی (برگ مصنوعی) ساخته شده است. این برگ ها گامی فراتر از قبل برداشته و هیدروژن را به سوخت مایع قابل استفاده، تبدیل می کند. طبق گفته Nocera، این یک سیستم فتوسنتز مصنوعی است. قبلا از فتوسنتز مصنوعی برای تجزیه ی آب استفاده می شد، ولی سیستم جدید گامی فراتر از فتوسنتز در طبیعت برداشته، چرا که این سیستم تمام انرژی را به سوخت تبدیل می کند.
چندین تن از محققان این هدف را دنبال می کنند. به تازگی، یک گروه ثابت کرده است که امکان ترکیب ملکول های جداشده ی آب و تبدیل CO2 به سوختها در سیستمی با راندمان بالا وجود دارد.
یک گیاه فقط 1% از انرژی دریافت شده از خورشید را برای تولید گلوکز استفاده می کند، در حالی که سیستم مصنوعی با بازده ای به میزان 10% دی اکسید کربن را به سوخت تبدیل می کند، معادل جذب 180 گرم دی اکسید کربن از هوا در هر کیلووات ساعت تولید برق.
